Yung feeling na nandun ka na sa rurok ng kaligayahan... 102% na eh, biglang lumagapak sa 10%.
"Pwede next time na lang tayo mag-meet?"
At bakit? May magagawa ba ako pag sinabi kong hindi okay sa akin? Malamang sabihin kong, "sige, okay lang." Pero sigurado ka ba na okay lang ako? Eh kung umiyak kaya ako sa harap mo?
Ang hirap kasi eh, tuwang-tuwa na ako, as in maligayang maligaya na makikita na kita... tapos udlot na naman? NAKANAMPOWTEK NAMAN OO.
Wala rin akong magagawa kung tatawag ako.
Alam mo yung kahit minsan, kahit minsan lang talaga... gusto kong umiyak tapos sasabihin ko sayo na miss na miss talaga kita... kaso, hindi eh... wala eh... wala ka namang pakialam.
Masyadong emo tong post na ito. Turned down kasi. Napapaisip tuloy ako kung talaga nga bang may balat ako sa pwet o talagang pangit lang talaga ako.
Bukas na sana eh, naudlot pa.
No comments:
Post a Comment