As a starter post, ito nga pala yung view sa Boni Avenue. First time kong bumaba dito. Nakakainis nga kasi bumaba muna ako sa Shaw Boulevard. May slash kasi yung Shaw at Boni (Shaw Boulevard/Boni Avenue=11.00) sa listahan ng route ng MRT kaya akala ko, iisa lang yun. Ka-praning.

Ano ang nagdala sa akin dito? Pag-ibig? Hindi. 101% na kapal ng mukha.

I know na hindi ka darating. Naka-ilang missed calls ako, alam kong hindi lang lima yun. Baka nga sampu pa. O di ba, ang kapal talaga ng mukha ko. Pupunta ako run tapos biglang tatawag at magtetext na: Nandito na ako. Hintayin kita.

*Duhhh. Hindi mo ako girlfriend. Alam ko yun. Sadyang ambisyosa lang talaga ako.

Sorry ha. Hindi ko dapat ginawa to, dapat hindi na ako nagpatuloy. Pero aaminin ko, napaiyak talaga ako sa bus. Dahil yun sa katangahan ko dahil isang oras ako umupo run kahit alam na alam ko na imposible ka talagang pumunta. At isa pa, eto na, hindi na ako mahihiyang aminin... na-mi-miss na talaga kita, pitong buwan na rin halos.

I need to talk to someone, and that someone is you.